|
Rugzakken zijn er in (enkele) soorten en (heel veel)
maten. De inhoud van de rugzak wordt altijd gemeten in liters. Hoeveel
liter je nodig hebt, hangt vooral af van wat voor wandeltocht je gaat
maken.
- dagrugzak
Bestemd voor dagtochten. De inhoud is meestal 20 tot 30 liter. Prijzen
variëren van 10 tot 100 euro.
In de kleinste dagrugzakjes kun je niet veel meer kwijt dan
regenkleding en wat eten en drinken, in de grotere passen bijvoorbeeld
ook een extra trui en een fotocamera. Een dagrugzakje heeft altijd
twee schouderbanden en meestal geen (of alleen hele dunne) heupbanden.
Je draagt het hele gewicht dus op je schouders. Wie snel
schouderklachten krijgt, kan overwegen om een weekendrugzak met
heupbanden aan te schaffen.
- toerrugzak
Bestemd voor weekendwandelingen en huttentrektochten. De inhoud is
doorgaans 40 tot 50 liter. Prijzen variëren van 75 tot 200 euro.
Behalve de benodigdheden onderweg kun je wat extra eten, een toilettas
en een slaapzak meenemen. Toerrugzakken hebben naast schouderbanden
ook heupgordels. Je draagt meer bagage dan met een dagrugzak, maar
omdat het gewicht vooral op je heupen rust, valt het verschil
doorgaans erg mee.
Een variant hierop is de klimrugzak. Deze wordt gebruikt door klimmers
en toerskiërs en heeft extra bevestigingspunten voor pickels, touwen
en ander materieel.
- trekkingrugzak
Bestemd voor meerdaagse trektochten met de tent. De inhoud is meestal
rond de 60 liter, bij langere trektochten zelfs tot 75 liter.
Prijsindicatie: 100 tot 300 euro.
Een trekkingrugzak is niet alleen groter dan een toerrugzak, maar
heeft ook dikkere heupbanden en meer verstelmogelijkheden.
Als je zeker weet dat je nooit wandeltrektochten met een
tent zult maken, dan is een toerrugzak een goede keuze. Hiermee kun je ook
prima dagtochten maken.
Wie wél graag stevige tochten maakt, zal meestal
uitkomen op een combinatie van dagrugzak en trekkingrugzak. De
trekkingrugzak is ook best te gebruiken voor weekenden en huttentochten.
Zo heb je voor iedere tocht wel een rugzak.
Toer- en trekkingrugzakken zijn versterkt met een frame.
Meestal zit dit frame aan de binnenkant van je rugzak, tegen je rug aan.
Ze zorgen voor stevigheid en voorkomen tevens dat puntige bagage in je rug
priemt.
Vroeger werden vooral rugzakken met een uitwendig
buizenframe verkocht. Deze rugzakken kun je bij hele zware tochten hoger
inpakken. Een inwendig frame heeft weer als voordeel dat je minder snel
blijft haken achter boomtakken of in het openbaar vervoer. Ook ben je iets
wendbaarder bij een steile klim in de bergen.
Tegenwoordig kom je vrijwel alleen maar inwendige frames
tegen. Dat wil zeker niet zeggen dat een rugzakken met een uitwendig frame
inferieur zijn. Mocht je er een voor een zacht prijsje kunnen overnemen,
dan is dat zeker het overwegen waard.
Belangrijke criteria voor de keuze van een goede rugzak:
- Zit de rugzak lekker? (je moet hem immers de hele dag
gaan dragen)
- Heeft de rugzak stevige gepolsterde heupbanden? (het
meeste gewicht rust daarop)
- Is het een goed merk? (goedkope rugzakken gaan minder
lang mee)
- Heeft de rugzak goede verstelmogelijkheden?
(belangrijk voor de gewichtsverdeling en extra stabilisatie)
bescherming tegen regen
Sommige fabrikanten beweren dat hun rugzakken waterdicht
zijn. Geloof er maar niets van. In het gunstigste geval zijn ze
waterafstotend en bij langdurige regenafval gaan ze hoe dan ook lekken.
Voor langere tochten in regenachtige gebieden is het raadzaam om een extra
regenhoes te kopen. Zo'n hoes weegt maar een paar honderd gram.
Nog een handige tip: pak al je bagage in plastic tassen
in. Zo voorkom je dat je kleren en je slaapzak nat worden als het regent
of als je waterfles per ongeluk open raakt. Bovendien vind je zo veel
sneller je spullen terug.
bescherming tegen vuil
Hoe netjes je ook met een rugzak omgaat, vroeg of laat
wordt hij smerig. Het ergste vuil kun je met een natte lap verwijderen. Je
kunt hem ook afspoelen onder de douche.
Wil je een rugzak grondiger reinigen, dan wordt het
lastiger. In sommige gevallen kun je het inwendige frame tijdelijk
verwijderen door de twee aluminium staven uit het rugpand te trekken. De
rugzak kan daarna gewoon in de was (40 graden). Hardnekkige vetvlekken
zijn vaak goed te behandelen met ossengalzeep, verkrijgbaar bij de
drogist.
Een dagrugzak zal niet veel meer dan 5 tot 7 kilo wegen,
bij toerrugzakken moet je rekenen op rond de 10 kilo en bij trektochten op
12 tot 18 kilo. Een vuistregel luidt: je rugzak mag niet meer wegen dan
20% van je lichaamsgewicht. Een mooie formule, maar de meeste trekkers
zullen dit streefgewicht bij stevige trektochten met kampeerspullen en
eten niet halen.
Hoe licht of zwaar een rugzak ook is, het is altijd een
kwestie van wennen. Doorgaans zijn de eerste dagen het zwaarst. Als je een
goede rugzak hebt, niet te veel bagage hebt en die elke dag goed inpakt,
zul je merken dat het lopen na een aantal dagen steeds gemakkelijker gaat.
Een te zware rugzak zal echter nooit wennen. Te veel
bagage kan leiden tot knieklachten of andere blessures. Vooral afdalingen
kunnen een aanslag betekenen op je knieën, met name bij een verkeerde
looptechniek. Wie ondanks alle voorzorgen toch last blijft houden van
pijnlijke knieën, kan overwegen om telescoopstokken te kopen
(verkrijgbaar bij buitensportwinkels).
Een goed ingepakte rugzak is bijna net zo belangrijk als
goed zittende schoenen. Vooral bij lange afstanden kan een slecht gepakte
rugzak slopend zijn.
Helaas bestaat er voor het inpakken geen simpele methode
die altijd succes biedt. Er zijn wel een paar algemene vuistregels, voor
de rest is het een kwestie van handigheid en ervaring. Veel hangt ook af
wat voor bagage je meeneemt (bijvoorbeeld wel of geen tent), en wat voor
rugzak je hebt.
De vuistregels zijn:
- de zware dingen (bijvoorbeeld water, brandstof en
tent) zitten bij voorkeur zo dicht mogelijk tegen je rug aan, zodat
het zwaartepunt van de rugzak bijna recht boven je heupen komt;
- dingen die je onderweg nodig hebt, zoals
regenkleding, water en andere dingen, moet je er snel uit kunnen
halen, zonder de hele rugzak te ontladen.
De meeste trekkingrugzakken zijn ingedeeld in een groot
bovencompartiment en een wat kleiner ondervak, en hebben daarnaast nog een
apart bovenvakje. In het ondervak kun je bijvoorbeeld je slaapzak stoppen;
dat is ook meestal het eerste wat je inpakt als je je tent opbreekt.
Afhankelijk van de grootte van het ondervak kun je er nog wat losse dingen
aan toevoegen, bijvoorbeeld kleding of toiletartikelen.
Het bovenste compartiment vul je met de tent, kleding,
brander, brandstof en etensvoorraden in een volgorde zoals het uitkomt.
Probeer de zwaarste dinge zo veel mogelijk tegen het rugpand aan te
schuiven. Tenslotte een fotocamera, fleecevest, waterfles, zodat je die
gemakkelijk bij de hand hebt.
Het bovenvakje is handig voor bijvoorbeeld topografische
kaarten, zonnebril, gsm en andere kleine dingen. Soms past hier ook een
'self-inflating' matje in. Stop hier geen zware voorwerpen in, anders komt
het zwaartepunt van je rugzak een stuk hoger te liggen en ben je minder
stabiel bij steile beklimmingen of afdalingen.
En dan de laatste stap: leg je rugzak op de grond met
het rugpand onder. Pers met je knieën de bagage zo plat mogelijk
(aangenomen dat er geen kwetsbare voorwerpen in zitten) en sjor de
compressiebanden aan de zijkant strak aan. Hiermee komt het zwaartepunt
weer een stuk dichter bij je rug te zitten. Vooral niet te voorzichtig
zjn, een goede rugzak kan best wat hebben.
Verder is de verleiding groot om allerlei spullen aan de
buitenkant op te hangen, omdat ze niet goed erin passen of omdat je ze bij
de hand wilt houden. Doe dit zo bij voorkeur alleen met handdoeken of
natte kledingstukken die nog moeten drogen. Voorwerpen die aan een touwtje
bungelen lopen bepaald niet lekker. Bovendien blijf je er snel aan haken
en maakt het bungelen zoveel geluid dat dieren op de vlucht slaan.
Zit je rugzak tijdens het lopen toch niet prettig? Als
enig experimenteren met verstelriempjes niet helpt, dan kun je eens
proberen om je rugzak op een andere manier in te pakken. Vaak doet dat
wonderen.
Op het eerste gezicht is dat nogal wiedes: hang 'm om je
schouders, trek de heupband aan en lopen maar. Maar de praktijk is minder
eenvoudig. Een fout die veel onervaren trekkers maken is dat ze de rugzak
te veel op hun schouders laten rusten.
Een betere methode om je rugzak om te doen:
- pak de rugzak en hang hem om je schouders,
- trek je schouders zo hoog mogelijk op,
- trek dan je heupband zo strak mogelijk aan,
- laat je schouders weer zakken.
Als je dit goed doet, heb je maximale bewegingsvrijheid
voor je schouders. Als ze nu echter nog iets naar achteren worden
getrokken, dan heb je waarschijnlijk de rugzak niet goed ingepakt of de
compressiebanden niet genoeg aangehaald (zie boven).
Dat je heupgordel aanvankelijk een beetje knelt, is
minder erg dan het lijkt. Doorgaans voel je er na een tijdje lopen niets
meer van. Blijven je heupen tijdens de tocht nog steeds pijnlijk, dan kan
het zijn dat de polstering van je heupriemen te dun is. Een andere
mogelijke oorzaak zijn de naden in je broek of ondergoed. Meestal is dit
goed te verhelpen door ze een beetje te zakken of juist omhoog te trekken.
In bussen of treinen is het meenemen van een rugzak
vrijwel nooit een probleem, er is altijd wel genoeg bagageruimte. Zorg er
wel voor dat er geen kostbaarheden aan de buitenkant van de rugzak zitten,
een zakkenroller heeft ze zo weggekaapt.
In derdewereldlanden zul je nog beter moeten opletten.
De bagage van passagiers wordt daar doorgaans bovenop de bus geladen. Bij
het op- en afladen voor en na de reis is er veel consternatie. Je zult
niet de eerste toerist zijn wiens rugzak in die drukte plotseling
spoorloos verdwenen blijkt.
Een andere bekende truc is dat op het moment van vertrek
een passagier plotseling weer wil uitstappen. Zijn bagage wordt van het
dak gehaald, waarbij en passant jouw rugzak wordt meegenomen, terwijl je
binnen in de bus nietsvermoedend zit te wachten op vertrek.
Vliegen brengt weer andere voorzorgen met zich mee. Een
rugzak zul je vrijwel nooit als handbagage kunnen meenemen en moet je dus
bij het inchecken afgeven. Bind nooit losse voorwerpen aan de buitenkant
van je rugzak vast. Hoe goed ze ook vast lijken te zitten, er is weinig
bestand tegen de weinig fijnzinnige behandeling door kruiers, die
rugzakken soms meters door de lucht gooien.
De beste oplossing: er zijn speciale grote zakken (flightbags)
te koop waar je je rugzak kunt inpakken. Zo blijven er geen gespen en
riempjes haken aan andere bagage. Zo'n zak kun je tijdens de wandeltocht
weer heel goed gebruiken om etensvoorraden of wasgoed in op te bergen, of
om er het voeteneind van je slaapzak in te steken bij extreme nachtvorst.
Als je geen flightbag tot je beschikking hebt, is het
raadzaam om je heupgordels langs de achterkant van de rugzak vast te
klikken. Zo komt het gepolsterde deel stevig tegen de zijkant van je
rugzak te zitten, wat de kans op beschadigingen aanzienlijk verkleint.
Een andere belangrijke tip: stop geld en belangrijke
papieren altijd in je handbagage en trek je wandelschoenen aan tijdens de
vliegreis. Het komt nog steeds regelmatig voor dat bagage in het verkeerde
vliegtuig wordt geladen. Mocht bij aankomst op je vakantiebestemming
blijken dat jouw rugzak er niet is, kun je in noodgevallen altijd nog een
nieuwe rugzak kopen met de belangrijkste benodigdheden. Een goede
reisverzekering zal deze extra uitgave wel dekken.
auteur: Wessel Zweers bron: De Tweevoeter
|