| 4 maart 2004, Radio Nederland Wereldomroep
In
twee maanden tijd zijn in Indonesië meer dan driehonderd mensen overleden
aan knokkelkoorts. Nog nooit eerder stierven zoveel mensen in zo'n korte
tijd aan deze ziekte. Bijna twintigduizend mensen in alle 32 Indonesische
provincies zijn besmet. Ziekenhuizen kampen met ruimtegebrek en er is
dringend behoefte aan bloeddonoren.
Pas
toen er al duizenden slachtoffers waren gevallen, noemde president
Megawati de uitbraak een ‘uitzonderlijke situatie'. Ze droeg de
ziekenhuizen op om arme patiënten gratis te behandelen. Veel
slachtoffers, vooral kinderen, sterven omdat ze geen of te laat medische
behandeling krijgen.
Regenseizoen
Knokkelkoorts (ook dengue genoemd) wordt overgebracht door de aedes
aegypti, een mug die vooral gedijt in het regenseizoen. De mug is te
herkennen aan de gestreepte pootjes en het trage reactievermogen. Hij is
vooral overdag en in stedelijke gebieden actief.
De ziekte gaat, behalve met hoge koorts, vaak gepaard
met inwendige bloedingen die levensgevaarlijk kunnen zijn als ze niet op
tijd worden behandeld.
Muggenbestrijders
Er bestaat is geen medicijn tegen de ziekte. Het doden van de muggen en
vooral de larven is de enige manier om knokkelkoorts uit te bannen. In
alle wijken van Jakarta zijn daarom zogeheten Jumantik ingezet. Dit zijn
speciaal getrainde mensen die alle huizen en gebouwen onderzoeken op de
aanwezigheid van larven. Zij wijzen bewoners erop dat bakken met water in
badkamers, keukens of tuinen broedplaatsen kunnen zijn van de gevaarlijke
muggen, omdat die hun eitjes leggen in stilstaand water.
Cyclus
Volgens deskundigen van de Wereldgezondheidsorganisatie vallen er dit
jaar meer slachtoffers omdat mensen weinig immuniteit hebben tegen dit
bepaalde type van het virus. Bovendien lijkt het erop dat de ziekte een
vijfjarige cyclus doorloopt, waarvan dit jaar weer de top is bereikt. Het
spuiten met insecticiden, wat op grote schaal gebeurt, heeft volgens de
Wereldgezondheidsorganisatie geen effect. Het doodt alleen de volwassen
muggen maar laat de larven in leven.
Infuus
aan spijker
Veel knokkelkoortsslachtoffers wonen in de arme kampongs in de steden
omdat daar het besmettingsrisico het grootst is. In de staatsziekenhuizen
liggen mensen met tientallen op de gang op veldbedden. Hun infuus hangt
aan een spijker aan de muur. De voorzieningen in de ziekenhuizen zijn
belabberd en aan hygiëne laat het veel te wensen over. Bovendien is er
veel onduidelijkheid over de regeling dat arme patiënten gratis behandeld
kunnen worden. Sommige ziekenhuizen vragen de patiënten om een brief die
aantoont dat ze arm zijn. Deze brief kunnen ze krijgen van het
kamponghoofd, maar hij moet ook worden ondertekend door het wijkhoofd.
Veel mensen klagen over de trage bureaucratie. Maar er zijn ook nog steeds
mensen die niet naar het ziekenhuis gaan omdat ze bang zijn voor hoge
kosten; in Indonesië heeft bijna niemand een ziektekostenverzekering.
|